Muziek Downloaden

Google Groups / DejaNews

Google Groups host een archief van Usenet berichten vanaf Mei 1981. Het archief was oorspronkelijk gestard door een bedrijf dat DejaNews noemde (later enkel Deja). Google kocht het archief in februari 2001. Een Usenet-tijdlijn is voorzien in de ‘Help-sectie’. Reeds in de tijd van DejaNews was het archief een populaire aanwezige in de Usenet cultuur, wat vandaag de dag nog steeds zo is.

Er zijn echter 2 kwesties waar mensen problemen mee hebben bij het gebruik van Google Groups en gelijkaardige diensten :

1.                  Het gebrek aan privacy. Een archive vereenvoudigt het om een profiel te maken van mensen. Dit is al een beetje waarheid geworden met de introductie van het niet-genormaliseerde ‘X-No-Archive’.

2.                  De web interface (zie verder)

Merk op dat er 2 verschillende types zijn van Google Groups, namelijk de traditionele Usenet groups en de Google internationale groep die enkel via Google betreden kan worden. De gebruikersinterface en de documentatie van Google maken het verschil niet duidelijk, wat waarschijnlijk een weloverwogen keuze is. Voor veel mensen is een “Google Groups” gewoon een groep die enkel via Google bereikbaar is.

De syntaxis om een artikel op Google Groups te bekijken via zijn “Berichten-ID” kan vereenvoudigt worden tot

to http://groups.google.com/groups?selm=without-angle-brackets@example.org
http://groups.google.com/groups?selm=4zCix009Cv2acya@bionic35.bionic.zer.de
of om de volledige thread te lezen, gebruik threadm= in plaats van selm=
http://groups.google.com/groups?threadm=4zCix009Cv2acya@bionic35.bionic.zer.de

Web interfaces

Usenet was oorspronkelijk ontworpen om teksten te verspreiden die gecodeerd waren in de 7-bit ASCII reeks. Met de hulp van programma’s die 7-bit waarden codeerde naar ASCII werd het mogelijk om binaire bestanden te verspreiden. Binaire posten waren vroeger beperkt tot specifieke nieuwsgroepen omwille van hun grootte en dubieuze copyright zaken. Dit maakte het makkelijker voor de administratoren om het verkeer toe te staan of te weigeren.

De oudste algemeen gebruikte codeermethode is uuencode, van het Unix uccp pakket. In de late jaren 1980 waren Usenet artikels vaak beperkt tot 60 000 karakters, vandaag zijn er grotere grenzen. De bestanden zijn daarom gesplitst in delen die door de gebruiker ‘gehermonteerd’ moeten worden.

Met de header uitbreidingen en de Base64 en de Qouted-Printable MIME codatie was er een nieuwe generatie van binair vervoer. In praktijk werd MIME vooral gebruikt voor tekstberichten en niet voor de meeste binaire bestanden.

Andere minder bekende coderende systemen die ooit gebruikt zijn waren BTOA, XX encoding, BOO en USR encoding.

In een poging om de overdrachttijden te verminderen, werd er yENX geïntroduceerd in 2001. Het bereikte een verminderingn in bestandsoverdracht van 30% door de veronderstelling dat de meeste 8-bit karakters veilig over het netwerk gezonden konden worden zonder ze eerst de coderen naar 7-bit ASCII.

De standaardmethode om binaire inhoud up te loaden naar Usenet is de bestanden eerst te archiveren in RAR-archieven (voor grote bestanden meestal in delen van 20 of 50MB) en dan Parchive-bestanden te maken. Pairty bestanden worden gebruikt om ontbrekende gegevens te herstellen. Dit is vaak nodig omdat niet elk deel van het bestand de server bereikt. Deze allen worden dan gecodeerd in yEnc en naar de geselecteerde binaire groepen geupload.

Technische details

Usenet is een reeks protocollen voor het maken, het opslaan en het ontvangen van “artikels” (welke op e-mailberichten lijken) en voor het ruilen ervan. Deze protocols gebruiken meestal een doorlopend algoritme dat de berichten over een netwerk van deelnemende servers verdeeld. Wanneer een server een bericht ontvangt, zend deze server het bericht door aan een aantal servers die dit bericht nog niet ontvangen hebben. Per server wordt er slechts één ‘kopie’ bewaard en elke server maakt dit bericht beschikbaar voor de nieuwslezer programma’s. Zo was Usenet één van de eerste “peer to peer” toepassingen, hoewel hier eerder de servers de “peers” zijn waartoe de gebruikers toegang hebben, dan dat de gebruikers de “peers” zijn.

RFC 850 was de eerste formele specificatie van de berichten die geruild worden door de Usenet servers. Later werd dit vervangen door RFC 1036.

Eén verschil tussen Usenet en de nieuwere peer-to-peer toepassingen is dat één iemand de automatische verwijdering van een bericht kan vragen door een “annuleringsbericht”. Door een gebrek aan authentificatie en geregeld misbruik is deze mogelijkheid echter vaak verdwenen. Copyrighthouders kunnen echter de manuele verwijdering van illegaal materiaal vragen door gebruik te maken van de regels van de ‘World Intellectual Property Organization’ zoals de ‘U.S. Online Copyright Infringement Liability Limitation Act’.

Op het internet gebruikt Usenet vaak TCP poort 119.

Veel Internet Servive Providers (ISP’s) en vele andere Internetsites, hebben een nieuwsserver waartoe hun gebruikers toegang hebben. ISP’s zonder een eigen nieuwsserver geven hun gebruikers vaak toegang tot een nieuwsserver van een andere provider die zich specialiseert in newsfeeds. Meestal zijn deze externe nieuwsservers van Usenetserver.com, Supernews, Giganews en Usenet.com . Gewoonlijk zal de ISP een ‘kickback’ krijgen om de klant naar de Usenet provider door te verwijzen. In vroege nieuwsimplantaties waren de nieuwsserver en nieuwslezer één enkel programma dat op één systeem draaide. Vandaag gebruikt men afzonderlijke nieuwslezer software, dit is een programma dat op een emailcliënt lijkt maar toegang heeft tot de Usenetservers.
Lees meer over ‘nieuwsservers, isp en newsfeeds’